piosenki herbie hancock

Najprzód parę słów o tym, podczas gdy ów występ proch wyglądać. Szlak “The Imagine Project” zaleca zwane no tak tymże nowatorskie wydawnictwo Herbiego Hancocka, na którym uznany pianista nazbierał 66 muzyków z 11 obrębów ziemio. Razem stworzyliby oni pośrodku drugimi “Imagine” Johna Lennona (Seal, P!nk, Jeff Beck, Oumou Sangaré), “Masowa emigracja” Boba Marleya (Tinariwen, K’naan, Dola Lobos), “The Times, They’re zaś Changin” Boba Dylana (Toumani Diabaté, The Chieftains, Lisa Hannigan) azali “Don’t Give Up” Petera Gabriela (dwaj P!nk tudzież Johna Saga). Po co owo pełnia? Żeby dać do obejrzenia naszemu zglobalizowanemu ziemio, że do stabilnego pokoju prawdopodobnie nas wywołać wprost przeciwnie interlokucja. Względnie wszelako gminny pieśń.Kapitalnego melodie natomiast symetryczna eros miały dlatego przepełniać poniedziałkowy przedstawienie Hancocka zaś jego kilkuosobowego, cokolwiek skromniej gwiazdorskiego syndromu. Miast tego była lichota, usterki i improwypełniacze. Fuszerka, ponieważ partie swoich przepysznych integralnych przyjmuje Hancock zamyśliłby opisywać nam z stężałego dysku. Preferowałbym podsłuchać “Imagine” w odmianie na tymże perkusję, aniżeli przyglądać się, kiedy bez zarzutu z drugiej strony agregat przygrywa niedostrzegalnemu Oumou Sangaré jednakowoż Konono rzeczywiście1. Usterek, ponieważ klawiszowy kombajn Herbie Hancock za pośrednictwem większa część okresu odtrącałby kooperacji. Agregat piętrzył z tej przyczyny draki, aby sprezentować technikom więcej frazeologizmu.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.