Bibliografia

Lata dzieciństwa późniejszy literat spędził w rodzinnym majątku, w Młynnem pod spodem Limanową. Aż do gimnazjum uczęszczał w Bochni tudzież w Krakowie. Odkąd 1892 r. studiował na politechnice w Zurychu, w późniejszym czasie – biorąc pod uwagę ze zmianą zainteresowań – przeniósł się na wydział filozofii w Bernie (Szwajcaria), otrzymując w 1898 r. odcinek doktora opierając się na rozprawy o Spinozie. W przypadku wybuchu pierwszej wojny wstąpił do Legionów Piłsudskiego, gdzie m.in. pracował w Departamencie Wojskowym, natomiast w późniejszym czasie rozwinął działanie publicystyczną na terenie Królestwa (m.in. redagował w Łodzi zaświadczenie “Aż do broni!”). W kilku słowach przebywał we Wiedniu tuż przy Naczelnym Komitecie Narodowym. W 1915 r. został przeniesiony do Komendy Legionów w Piotrkowie (w charakterze podporucznik), pełniąc funkcję łącznika Komendy ze sztabem Tudzież Brygady. Zmarł na tyfus 9 sierpnia 1915 r. W przyszłości zaś, zniechęcony do życia osiadłego, przebywał w podobny sposób w Krakowie, gdy we Lwowie i Zakopanem, podróżując również aż do Szkop, Szwajcarii, Włoch tudzież Francji. Pod wrażeniem górami kilka rózgi przebywał w Alpach oraz robił odkrywcze wyprawy w głąb Tatr. Był jednym z założycieli Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego zaś uczestniczył w wyprawach ratunkowych. Na dobre przeniósł się aż do Zakopanego w 1910 r.  spośród drugą żoną (pył spośród nią trzech synów: Renoma, późniejszego malarza; Juliusza, jaki później zostanie pisarzem, oraz Wawrzyńca – przyszłego kompozytora). W latach 1911-1912   współredagował dokument “Zakopane”.

 

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.